Calprotectine test

Inflammatory Bowel Disease (IBD) en Irritable Bowel Syndrome (IBS) zijn twee verschillende maag-darmaandoeningen met soms vergelijkbare symptomen, maar ze vereisen verschillende behandelingen. IBS is een functionele stoornis, gekenmerkt dooreen reeks symptomen die de darmfunctie beïnvloeden, zoals veranderde darmbewegingen. Factoren zoals stress of grote maaltijden kunnen IBS-symptomen verergeren, die vaak verminderen na een stoelgang. Hoewel IBS geen ontsteking of zichtbare schade aan de darmen veroorzaakt en meestal geen ziekenhuisopname of operatie vereist, kan het de levenskwaliteit aanzienlijk beïnvloeden. Behandelingen voor IBS omvatten vaak medicatie, dieet- en levensstijlaanpassingen, en stressmanagement.IBD, daarentegen, is een chronische aandoening met aanhoudende ontsteking in de darmen, wat kan leiden tot blijvende schade. Deze schade is vaak zichtbaar op medische scans. IBD kan ernstigere symptomen veroorzaken zoals bloed in de ontlasting, bloedarmoede en gewichtsverlies, naast diarree en buikpijn. Behandeling voor IBD omvat meestal medicatie en soms chirurgie.IBS komt vaker voor, met een geschatte prevalentie van 10-25% in westerse landen, terwijl IBD minder frequent is, met een prevalentie van ongeveer 0,3%.. Ondanks dat IBD minder vaak voorkomt, is het vanwege de ernst en de noodzaak van specifieke behandelingen belangrijk om het te testen en uit te sluiten bij diagnostische overwegingen.

Het is niet duidelijk wat IBD precies veroorzaakt. Het is een auto-immuunziekte, wat betekent dat het ontstaat wanneer het immuunsysteem ten onrechte de darm aanvalt, waardoor ontstekingen ontstaan. Aangenomen wordt dat genetica en omgevingsfactoren zoals roken, stress en medicijngebruik een rol spelen.

Nee, er is geen genezing voor IBD. Maar er zijn wel medicijnen en behandelingen die kunnen helpen bij het beheersen van de symptomen, het verminderen van opflakkeringen en het voorkomen van complicaties.

De symptomen van IBD kunnen moeilijk zijn om mee te leven en dus de kwaliteit van leven ernstig beïnvloeden. Als de ziekte niet wordt behandeld, kunnen er vaker flare-ups optreden en kunnen ernstige ontstekingen, schade aan de darmen en complicaties sneller optreden.

Zowel colitis ulcerosa als de ziekte van Crohn hebben mogelijke complicaties, waaronder:

• Darmkanker: Mensen met IBD hebben een hoger risico op darmkanker. Als bij jou IBD is vastgesteld, zal de arts adviseren wanneer en hoe vaak je moet beginnen met een screening naar darmkanker.
• Bloedstolsels: IBD verhoogt het risico op bloedstolsels in de aderen en slagaders.
• Primary sclerosing cholangitis: In zeldzame gevallen kan de ontsteking littekenvorming in de galwegen veroorzaken, waardoor de galstroom vermindert en leverschade ontstaat.
• Huid-, oog- en gewrichtsontstekingen: Omdat IBD een auto-immuunziekte is, kan het tijdens flare-ups ook andere delen van het lichaam aantasten.
• Darmobstructie: Na verloop van tijd kan de ziekte van Crohn ervoor zorgen dat de darm dikker en nauwer wordt. Een operatie kan nodig zijn om het zieke deel van de darm te verwijderen.
• Ondervoeding: Buikpijn, diarree en ontsteking kunnen het moeilijk maken om voldoende te eten, en de darm kan onvoldoende voedingsstoffen opnemen uit het voedsel dat wordt gegeten. Bloedarmoede en een tekort aan vitamine B12 zijn veel voorkomende complicaties van de ziekte van Crohn. 
• Fistels: Wanneer een ontsteking de volledige dikte van de darmwand aantast, kan er een abnormale doorgang of verbinding tussen lichaamsdelen ontstaan. Fistels kunnen geïnfecteerd raken en een zak met pus vormen, ook wel abces genoemd.
• Giftige megacolon: Ontsteking door IBD kan ervoor zorgen dat de dikke darm snel opzwelt en niet meer werkt. Dit is een ernstige aandoening die onmiddellijk medische hulp vereist.

Het is zeer onwaarschijnlijk dat je met een laag calprotectinegehalte een niet-gediagnostiseerde IBD hebt. In een meta-analyse uit 2014 werd een laag calprotectinegehalte (minder dan 40 microgram/gram) geassocieerd met een risico van minder dan 1% op het hebben van IBD.Het is echter mogelijk om een hoog calprotectinegehalte te hebben en geen IBD en een calprotectinetest alleen kan geen diagnose IBD stellen. Als de testresultaten wijzen op verhoogde calprotectinespiegels, ga dan naar een arts voor vervolgonderzoek en behandeling.