SOA Test Plus

Chlamydia is een seksueel overdraagbare aandoening die wordt veroorzaakt door de bacterie Chlamydia trachomatis. De bacterie kan een infectie veroorzaken van de urinebuis, baarmoederhals, endeldarm of keel. De infectie kan zich bij mannen uitbreiden naar de bijballen, bij vrouwen naar de baarmoeder of eileiders. De infectie kan zich bij mannen uitbreiden naar de bijballen, bij vrouwen naar de baarmoeder of eileiders. onvruchtbaarheid of een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Dit kan leiden tot een oogontsteking en luchtweginfectie bij de baby. Chlamydia is een veel voorkomende soa en is meestal goed te behandelen met antibiotica.

Gonorroe is een seksueel overdraagbare aandoening die wordt veroorzaakt door de bacterie Neisseria gonorrhoeae. Deze seksuele overdraagbare aandoening is erg besmettelijk. Niet iedereen met gonorroe krijgt klachten. Bij mannen is dit meestal wel het geval: ongeveer 90% krijgt klachten. Bij vrouwen is dit aantal 40 tot 70%. Gonorroe kan indien het niet behandeld wordt net zoals chlamydia ook steeds verder het lichaam in gaan en bij vrouwen zorgen voor bekkenontstekingen, onvruchtbaarheid of buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Zwangere vrouwen met gonorroe kunnen problemen krijgen tijdens de zwangerschap, bijvoorbeeld ontstekingen binnen in de baarmoeder of vroeggeboorte van de baby. Ook kunnen zij hun baby tijdens de bevalling besmetten. Dit kan leiden tot oogontstekingen en blindheid bij de baby. Bij mannen kan onbehandelde gonorroe een ontsteking van de bijballen of prostaat veroorzaken. Zeldzaam is dat gonorroe de bloedbaan binnendringt en op andere plekken in het lichaam infecties veroorzaakt. Dit kan leiden tot ontstekingen van gewrichten, bloedvergiftiging of hersenvliesontsteking. Gonorroe is te behandelen met antibiotica.

Het herpes simplex virus wordt verspreid door huid-op-huid contact met besmette gebieden en is onderverdeeld in twee types: HSV-1 en HSV-2. HSV-1 wordt voornamelijk overgedragen door oraal contact en kan orale herpes veroorzaken, beter bekend als een koortslip. HSV-1 kan ook genitale herpes veroorzaken door oraal naar genitaal contact. HSV-1 komt zeer veel voor - naar schatting 3,7 miljard mensen onder de 50 jaar (67%) hebben HSV-1 wereldwijd.

Zowel HSV-1 als HSV-2 infecties kunnen asymptomatisch zijn en veel mensen weten daarom niet dat ze besmet zijn. Indien aanwezig, kan een eerste uitbraak van symptomen optreden 2 tot 12 dagen na blootstelling aan het virus. De eerste uitbraak is ernstiger dan toekomstige herhalingen, en na verloop van tijd kan de frequentie van de uitbraken afnemen. Zweertjes van HSV ontstaan daar waar de infectie jouw lichaam binnenkomt. Je kunt de infectie verspreiden door een zweer aan te raken en vervolgens over een ander deel van het lichaam te wrijven of te krabben. Hoewel HSV niet te genezen is, kan het worden behandeld met antivirale geneesmiddelen om de eerste uitbraken te verlichten en toekomstige opflakkeringen te voorkomen. Deze test meet actieve herpesuitbraken die kunnen worden opgespoord in urine of vaginaal vocht.

Het herpes simplex virus wordt verspreid door huid-op-huid contact met besmette gebieden en is onderverdeeld in twee types: HSV-1 en HSV-2. HSV-2 is een seksueel overdraagbare infectie die bijna uitsluitend genitale herpes veroorzaakt door genitaal naar genitaal contact. Naar schatting 491 miljoen mensen tussen 15 en 49 jaar (13%) hebben wereldwijd HSV-2.

Zowel HSV-1 als HSV-2 infecties kunnen asymptomatisch zijn en veel mensen weten daarom niet dat ze besmet zijn. Indien aanwezig, kan een eerste uitbraak van symptomen optreden 2 tot 12 dagen na blootstelling aan het virus. De eerste uitbraak is ernstiger dan toekomstige herhalingen, en na verloop van tijd kan de frequentie van de uitbraken afnemen. Zweertjes van HSV ontstaan daar waar de infectie jouw lichaam binnenkomt. Je kunt de infectie verspreiden door een zweer aan te raken en vervolgens over een ander deel van het lichaam te wrijven of te krabben. Hoewel HSV niet te genezen is, kan het worden behandeld met antivirale geneesmiddelen om de eerste uitbraken te verlichten en toekomstige opflakkeringen te voorkomen. Deze test meet actieve herpesuitbraken die kunnen worden opgespoord in urine of vaginaal vocht.

Trichomonas is een seksueel overdraagbare infectie die wordt veroorzaakt door de parasiet Trichomonas vaginalis. Hoewel de symptomen variëren ervaren de meeste mensen geen klachten en weten ze niet dat ze besmet zijn. Trichomonas kan een ontsteking van de vagina, baarmoederhals en plasbuis veroorzaken en je vatbaarder maken voor andere soa’s. Bij zwangere vrouwen worden infecties met trichomoniasis in verband gebracht met vroeggeboorte en een laag geboortegewicht. Trichomonas is goed te behandelen. Om herinfectie te voorkomen, moeten alle sekspartners tegelijkertijd worden behandeld.

Mycoplasma genitalium (MG) is een bacterie die kan worden overgedragen via onbeschermd oraal, anaal of vaginaal seksueel contact. Deze soa wordt vooral getest als een persoon symptomen van branderig gevoel, jeuk of afscheiding ervaart, maar geen chlamydia of gonorroe heeft. Aangezien veel mensen geen symptomen ervaren tijdens een MG-infectie en er niet regelmatig op wordt getest, blijven de meeste infecties onopgemerkt. Naar schatting merkt 90 procent van de mannen er niets van. Bij vrouwen krijgt ongeveer 50 procent geen symptomen. MG kan echter ontstekingen veroorzaken in de urethra, baarmoederhals en eileiders. MG wordt ook in verband gebracht met bekkenontsteking, onvruchtbaarheid en miskraam, hoewel minder vaak dan bij een chlamydia-infectie.. De behandeling van MG omvat antibiotica, hoewel de infectie in sommige gevallen vanzelf verdwijnt. Antibioticaresistentie komt vaak voor bij MG en er moeten specifieke overwegingen worden gemaakt bij de behandeling ervan.

Mycoplasma hominis is een bacterie die in de urinewegen en het genitale gebied leeft en wordt overgedragen via vaginale, anale en orale seks. De bacterie kan een branderig gevoel bij het plassen geven, pijn tijdens of na het vrijen en ongewone afscheiding uit de vagina of penis. Ook wordt Mycoplasma hominis in verband gebracht met bacteriële vaginose en met ontstekingen van de voortplantingsorganen. De bacterie zit niet in de meeste standaard soa-tests, waardoor hij vaak de verklaring is voor aanhoudende klachten terwijl al het andere negatief is. Heb je klachten, dan wordt de infectie behandeld met een gerichte antibioticakuur. Die keuze luistert nauw, want Mycoplasma hominis reageert niet op elk type antibioticum. Zonder klachten kan de bacterie aanwezig blijven zonder schade aan te richten en is behandelen meestal niet nodig.

Ureaplasma urealyticum komt voor in de vagina en baarmoederhals van veel vrouwen en in de urinebuis van een kleiner deel van de mannen, en wordt overgedragen via vaginale, anale en orale seks. Bij een overgroei ontstaan klachten als pijn bij het plassen, ongewone afscheiding of geur en pijn in de onderbuik. Bij mannen is de bacterie een erkende oorzaak van urethritis, een ontsteking van de urinebuis. Tijdens de zwangerschap wordt Ureaplasma in verband gebracht met vroeggeboorte, een lager geboortegewicht en ademhalingsproblemen bij pasgeborenen. Heb je klachten, dan verhelpt een antibioticakuur de infectie en wordt je partner tegelijk behandeld om herbesmetting te voorkomen. Heb je geen klachten, dan kan de bacterie aanwezig blijven zonder schade aan te richten en is behandelen over het algemeen niet nodig.

Ureaplasma parvum is een van de meest gevonden bacteriën in het genitale gebied en wordt overgedragen via vaginale, anale en orale seks. De bacterie kan klachten geven die precies lijken op andere soa's: pijn bij het plassen, ongewone afscheiding of een vervelend gevoel in de onderbuik. Omdat de meeste soa-tests Ureaplasma niet meenemen, blijven die klachten vaak onverklaard nadat chlamydia en gonorroe negatief zijn. Tijdens de zwangerschap wordt Ureaplasma in verband gebracht met vroeggeboorte en een lager geboortegewicht. Heb je klachten, dan is de infectie met een korte antibioticakuur verholpen. Je partner wordt meestal tegelijk behandeld, zodat je de bacterie niet opnieuw oploopt. Heb je geen klachten, dan kan de bacterie aanwezig blijven zonder schade aan te richten en zal een arts meestal adviseren niet te behandelen.